28 kwietnia 2013

Dzieci Słońca

Zapytaj się mnie: kim jestem?
A odpowiem Ci: cieniem człowieka.
Zapytaj się mnie: po co żyję?
Egzystuję, nikt na mnie nie czeka.


Nie twierdzę żebym była 
wyjątkowa, idealna
poprostu jestem jaka jestem 
bardzo często wątła i słaba


Jak żyć w tym świecie?
Nie znanym tylko poecie
Jak odnaleźć się wśród ciszy
we wrzasku, w świeście biczy?


Zdobywanie doświadczenia jest jak
wyrzucanie cząstki siebie i
znalezienie innej, zamiennej,
która nie pozwala powrócić do tego jakim się było


Kocham - przeklęte uczucie
ciężko od niego uciec
biegnąc w jednym bucie


Dzieci Słońca 
walczą do końca
młode, niewinne
jak zielone grona winne
nigdy nie uciekają
ani się nie chowają 
żyją beztrosko
ze śmiercią boską


Nigdy nie umiera ten, kto nigdy nie żył 
Nigdy nie jest smutny ten, kto prawdziwie nie kochał
Życie jest puste
bez wartości
Nie chcę żyć 
Nie chcę nic


Czy powinno się rozdrapywać otwartą ranę?
Pewnie nie.
Ale Ty jesteś mądrzejszy
i tak to zrobisz.

1 komentarz: