11 marca 2013

Obsesja

Właściwie to nigdy nie chciała żyć. W wieku 12 lat modliła się o śmierć. Tak, może wydawać to się dziwne, ale tak właśnie było... Widząc, że to nic nie zmienia i nadal żyje, przestała wierzyć w Boga. Nie chciała żyć, ale też sama nie potrafiła się zabić. Była tchórzem. Bała się. Szczerze mówiąc bała się wszystkiego... Obsesja.. Tak, tak to można nazwać - obsesyjny lęk przed wszystkim: przede wszystkim przed życiem, przyszłością, jutrem, przed miłością,
odrzuceniem, samotnością... Nie potrafiła się odnaleźć w tym świecie, ten świat nie był jej. Jej światem były rysunki, wiersze, opowiadania większość z tego nie doczekało się namalowania czy też napisania, ale pozostało w głowie, w marzeniach, w snach. To właśnie było jej rzeczywistością. Każdy uśmiech, którym obdarzała był zazwyczaj fałszywy. Rzadko kiedy uśmiechała się sama z siebie, zwykle był to wymuszony grymas twarzy żeby ukryć wielki smutek i lęk przed światem. Nikt z przyjaciół nigdy nie wiedział co się w niej tak naprawdę dzieje. Nikt. I nikt też się nie domyślał. Była żywym trupem w społeczeństwie. Wszystko czego się chwyciła nie było przeznaczone dla niej. Pod koniec swojego popierdolonego życia próbowała się łapać wszystkiego, każdej chwili, każdej okazji żeby być z ludźmi, żeby oderwali ją choć na chwilę od marzeń o śmierci. Ale takie akcje często nic nie zmieniały na lepsze... Wtedy tylko brakowało narzędzia żeby skończyła ze sobą... Zanim zdecydowała się na samobójstwo w głowie miała już wymyślony testament i scenariusz pogrzebu. Nie chciała aby podczas ceremonii ktokolwiek płakał, a przynajmniej nie ci co jej prawie nie znali, bo to by było żałosne. W marzeniach widziała siebie w trumnie ubraną w prostą białą suknię panny młodej z welonem zakrywającym twarz, w dłoniach miała mały bukiecik niebieskich róż z różańcem pachnącym lawendą z fioletowymi koralikami pomiędzy palcami. Na pewno można powiedzieć o niej, że była inna, wyróżniała się, była wyjątkowa.


Nie-bajka

1.
Rodzisz się, żyjesz, pierwszy raz kochasz
Choć głos w twojej głowie krzyczy:
„Nie wchodź do tej rzeki namiętności i zdrad!”
Widzisz dookoła ile to niesie za sobą cierpienia i bólu…
Myślisz, że ciebie to nie spotka,
Że ty jesteś ponad nimi,
Wiesz lepiej …
Dopiero po czasie orientujesz się,
Że nie można słuchać serca.
Ono tak źle podpowiada,
Tak źle jest życ z myślą,
Że ktoś cię zostawia …
A przecież ta osoba tak cię kochała,
Tak za tobą tęskniła,
Nie mogła się doczekać spotkania …
Ale jednak ktoś cię zostawia …
Próbujesz życ dalej, jakby nic się nie stało.
To nic, że masz myśli samobójcze, to nic …
Przechodzisz obok ludzi i uśmiechasz się
A oni niczego nie podejrzewają,
Bo i skąd mogą wiedzieć …
Co kryje się w twojej głowie?
Jakie masz myśli? …
To tylko zwykłe myśli … o śmierci.
Tylko o śmierci jako wybawieniu.
Przecież to nie jest złe…
Przecież jeszcze nie wiesz jak to zrobić, gdzie i kiedy …
To jest zwykła myśl o samobójstwie …
Ref.
Śmierć dla duszy – wyzwolenie
Śmierć dla ciała – ukojenie
Śmierć dla świata – zapomnienie
Śmierć dla Ciebie …
Śmierć dla Ciebie …
2.
Nagle tą myśl przerywa oczarowanie drugą osobą.
Najpierw wymiana numerami, niewinne esemeski.
Spotykacie się. Coraz więcej czasu ze sobą spędzacie.
Już wiesz, że to nie jest zwykłe zauroczenie.
Wiesz, że to zakochanie.
Ty to wiesz i ty to mówisz,
Bo tak podpowiada ci serce,
Bo przecież kochasz …
I sobie myślisz, że dobrze robisz,
Bo przecież cię kocha …
Skaczesz z radości kiedy jesteście razem.
Wiesz, ze masz wszystko.
Szczęście nie trwa wiecznie.
Dowiadujesz się, że już cię nie kocha.
Znowu nie dajesz znać po sobie …
Znowu udajesz, że wszystko w porządku …
Uśmiechasz się i oszukujesz ludzi …
A w myślach znów rodzi się pytanie: „ Po co żyć?”
Ref.
Śmierć dla duszy – wyzwolenie
Śmierć dla ciała – ukojenie
Śmierć dla świata – zapomnienie
Śmierć dla Ciebie …
Śmierć dla Ciebie …
3.
Tym razem zaczynasz coś planować.
Wiesz gdzie i jak to zrobić,
Jak się zabić.
Lecz brakuje ci jeszcze tej odwagi,
Odwagi żeby postanowić kiedy.
Boisz się …
Stwierdzasz, że jeszcze pożyjesz …
Może teraz się uda …
Teraz kiedy to poznajesz swój ideał.
Teraz wszystko jest idealne,
Wszystko się układa.
Jest tak jak być powinno.
Jest cudownie ..
O śmierci nie myślisz.
Uważasz nawet, że to głupie myśleć o samobójstwie.
Przychodzą pierwsze sprzeczki.
Pierwsze kłótnie.
Zostawia cię …
Bezpowrotnie …
Ref.
Śmierć dla duszy – wyzwolenie
Śmierć dla ciała – ukojenie
Śmierć dla świata – zapomnienie
Śmierć dla Ciebie …
Śmierć dla Ciebie …
4.
Teraz już wiesz co zrobić
Teraz już na pewno to zrobisz.
Ustalasz już datę, miejsce …
Idziesz tam z uśmiechem na twarzy
I łzami w oczach …
Wiesz co zrobić.
Bierzesz żyletkę i tniesz.
Tniesz wzdłuż żyły na jednej i drugiej ręce.
Kładziesz się.
Czujesz jak ci krew spływa …
Jak kapie …
Czujesz się coraz słabiej.
Czas mija,
A tobie robi się zimno …
Coraz zimniej i coraz słabiej …
Już wiesz, że koniec jest blisko …
Umierasz kochając tylko Śmierć.
Ref.
Śmierć dla duszy – wyzwolenie
Śmierć dla ciała – ukojenie
Śmierć dla świata – zapomnienie
Śmierć dla Ciebie …
Śmierć dla Ciebie …


1 komentarz: