24 lutego 2013

Czysta

Nie wiedziała co robić. Znów pokłóciła się ze swoim chłopakiem o to, że nie chce z nim uprawiać seksu. "Ale jak temu idiocie mam wytłumaczyć, że ja chcę po ślubie..." - myślała. W głębi duszy czuła, że to nie jest ten, nie chciała z nim tego robić ani teraz, ani później. Niby go kochała, w ciągu 3 lat ich miłość zmieniła się w przyzwyczajenie. Było jej z nim dobrze i nie chciała tego zmieniać, ale od paru tygodni stał się zbyt nachalny w tych sprawach. Nie mogła zrozumieć dlaczego on tak nalega, dlaczego tak mu na tym zależy.
 


Wracała od niego do domu. Na przystanku wyszła z tramwaju nieświadoma tego, że ktoś ją śledzi. Za nim zdążyła wejść do mieszkania dwóch barczystych facetów złapało ją. Jeden przyłożył jej chusteczkę do twarzy z środkiem nasennym, drugi natomiast asekurował i pomagał  wnieść do samochodu.
Kiedy się ocknęła uderzył ją odór stęchlizny. Była przykuta łańcuchami do wilgotnej, brudnej ściany. W pomieszczeniu panował półmrok. Przy poruszeniu się usłyszała chrzęk kajdanek. Po chwili zauważyła, że może przecisnąć dłonie przez obręcze okowów. Teraz zostało jej już tylko przejść przez kraty, ale niestety żadnym sposobem nie mogła się przecisnąć. Gdy usłyszała szczęk otwieranych drzwi szybko wróciła na swoje miejsce udając, że nadal ma zakute dłonie. Po chwili przyszedł mężczyzna do jej celi.
- Wstawaj suko. - powiedział. "Nie, to niemożliwe, to przecież głos mojego chłopaka. Nie, nie wierzę w to, na pewno jest jakieś logiczne wytłumaczenie. Może tylko mi się wydawało albo przesłyszało... Albo ten facet ma tak podobny do niego głos." - pomyślała.
Wstała nic nie mówiąc.
- Odwróć się.
- Kochanie to ty?
- Już nie kochanie. Odwracaj się dziwko i nic nie mów.
- Ja cię nie poznaję, skarbie dlaczego mi to robisz? Gdzie ja jestem? Kim ty w ogóle jesteś?
- Miałaś się nie odzywać kurwo! - i uderzył ją w twarz. Postanowiła uciekać stąd jak najszybciej od tego psychola. Dość zwinnie go wyminęła i zaczęła biec przed siebie. Niestety była za wolna. Chłopak wyciągnął z kieszeni łańcuch i rzucił nim. Na jej nie szczęście trafił i w dodatku owinął jej się wokół szyi. Niespodziewała się tego. Upadła dusząc się. Podszedł do niej wolnym krokiem i z pięści uderzył w nos. Pojawiły się mroczki przed oczami i mocny ból . Podniósł ją, ale nie mogła utrzymać równowagi. Zdjął łańcuch z szyi. Chwilowo odetchnęła, mogła zaczerpnąć powietrze, ale nie długo trwało to złudzenie ulgi. Czuła jak ciepła maź spływa jej po ustach. Dopiero po jakimś czasie zorientowała się, że to krew leci jej z nosa.
- A teraz do ściany dziwko pierdolona! I bez żadnych sztuczek, bo pożałujesz tego suko! - obrócił ją i mocno przycisnął do ściany. Nie stawiała już oporu. Miała tylko nadzieję, że zmieni zdanie i zabierze ją stąd, przeprosi, a ona mu wybaczy i skończy się cały ten koszmar. Jednak ten moment nie nadchodził, a wręcz przeciwnie zaczęło się dla niej najgorsze. Zaczął zrywać z niej ubranie. Poddała się. Nie miała już sił zrobić cokolwiek. Pozostał jej tylko płacz i cichy szloch. Usłyszała dźwięk rozpinanej klamry od paska, później rozpiął guzik, rozporek i poczuła jak się zsuwają jego spodnie. Ból, który poczuła w kroczu był nie do opisania. Sam fakt znany każdemu, że każdy pierwszy stosunek boli, mówił sam za siebie, a wliczając do tego tak bestialskie zachowanie "kochanka", warunki, w których się to odbywało i stan psychiczny ofiary, powodowały, że kobieta czuła się jak szmata. Nie mogła znieść tego. Krzyczała. Wzywała pomocy.
- Morda, dziwko! - wkurzył się. Zaczął ją dusić łańcuchem. Po paru minutach przestała się szamotać, krzyczeć, szlochać. Zauważył nawet, że nie trzyma się już na nogach. Musiał ją przytrzymywać, żeby nie przewróciła się. Dopiero jak skończył swoje "fantazje erotyczne" zobaczył, że ona nie oddycha. Położył ją na podłodze. Płakał. Przepraszał. Prosił o wybaczenie. Nic. Żadnej reakcji z jej strony, myślał, że ożywi ją słowem. W pewien sposób nadal ją kochał. Nie mógł pozwolić na to, żeby już nigdy nie zobaczyć jej twarzy. Wpadł na genialny pomysł. Ściągnął jej skórę z twarzy mimo, że było to trudne zadanie, i powiesił ją sobie na ścianie nad łóżkiem jak wiesza się te wypchane ptaki czy inne zwierzątka. Każdego dnia nie zwierzał się jej ze swoich problemów, trosk i smutków. Codziennie na dobranoc całował jej zasuszone usta. Czasami zmieniał makijaż, dbał o nią jak nigdy dotąd.

3 komentarze:

  1. Końcówka podjeżdża "Love Forever" Słonia :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. wiem ;// nie miałam na celu od niedo zgapiać, tylko podkreślić zaburzenia psychiczne mojego bohatera. Trudno jest wymyślić coś takiego, żeby nie było podobne do jakiś innych opowiadań i tego typu rzeczy.

      Usuń