Bezimienni

Nie pamiętał dokładnie jak tu się znalazł. Nie wiedział nawet dlaczego. Co takiego zrobił, że naraził się IM? Ale żałował, bardzo żałował... Nie mógł patrzeć jak ona się szamotała, na jej ciało odarte z wszelkiej niewinności, bezwstydnie okaleczone. Chciał coś zrobić, pomóc jej, ale nie był w stanie. Po policzku spływały mu łzy. Siedział na metalowym krześle ze skrępowanymi rękoma zwrócony twarzą do szyby. Nie mógł sobie wybaczyć, wiedział, że to wyłącznie jego wina.

Najbardziej na świecie żałował tamtego dnia kiedy to pożyczył od nich kasę. Cwaniaczek. Wykiwał ich i jakby zapadł się pod ziemię. Ale oni po paru latach odnaleźli go. Obserwowali. Po miesiącu znali już jego każdy krok. Wymyślili genialny plan jak go ukarać za to oszustwo... Zniszczyć psychicznie.

Za wspomnianą szybą przywiązana była łańcuchami do hebanowego stołu dziewczyna. Całkiem naga. Wokół niej zebrało się siedmiu mężczyzn. Ciągnęli losy, który pierwszy ją weźmie. Gdy już ustalili kolejność pierwszy podszedł do niej. Zaczął ją dotykać. Dzisiaj miał szczęście, był na początku kolejki, mógł bawić się nią jeszcze nie zbrukaną krwią. Bardzo lubił bawić się ciałem kobiet. Lubił jak dziewczyna mimo, że nie chciała przechodziły ją dreszcze podniecenia. Miał wtedy nad nią władzę. Czuł się jej panem. Na początku dawał złudzenie delikatności, ale gdy doprowadził już ją do odpowiedniego stanu wchodził w nią z brutalnością powodując silny ból. Wydawało jej się, że trwa to wieczność, lecz w rzeczywistości każdy z nich starał się jak najszybciej się zaspokoić. Kiedy nadeszła kolej ostatniego, najbardziej brutalnego, była już wyczerpana. Gasło w niej życie i on to wiedział. Podniecał go widok krwi. Kochał jej metaliczny zapach i smak. Zawsze nosił przy sobie nóż i żyletki. Dzisiaj wybrał żyletkę, niepowtarzalną, z napisem ZBAWCA. Przyłożył jej do brzucha i zaczął przesuwać w górę. Tuż za żyletką wypływała powoli krew. Dziewczynę uderzyła fala bólu. Gdy zebrało się więcej krwi, zaczął ją zlizywać. Po chwili znów rozpoczął krwistą podróż po jej ciele. Robił koła na jej piersiach, zawijasy na ramionach i wzorki na całej skórze. Wyszedł mu niesamowity czerwony tatuaż. Zadowolony ze swego dzieła przeszedł do kolejnego etapu. Tym razem wziął nóż. Rozpruł jej brzuch, starał się delikatnie rozciąć skórę tak, aby nie uszkodzić jelita, gdyż było to dla niego bardzo ważne. Rana miała długość 10 cm. Nie zwrócił uwagi na to, że jego ofiara umarła. 

 

Chłopakowi za szybą pękło serce widząc jej twarz i pusty wzrok... 

 

Śmierć dla duszy – wyzwolenie

Śmierć dla ciała – ukojenie

Śmierć dla świata – zapomnienie

Śmierć dla Ciebie …